Bebeğin İlk İletişimi

Anne- çocuk ilişkisi dediğimizde, insanın ömür boyu kişiliğini etkileyecek bir ilişkiden bahsediyoruz aslında. Bakıma muhtaç bir bebeğin ihtiyaçları ne kadar zamanında, tutarlı ve sıcaklıkla karşılanırsa, o bebek gelecekteki yaşamında o kadar güvenli, bağımsız, sağduyulu bir birey olur.

Bağlanma iki taraflı bir ilişkidir ve  her iki tarafın da birbirinin ihtiyaçlarını karşılamasıyla giderek gelişir. Bebeğin annesiyle iletişiminde kullandığı ve hayatının ilk dokuz ayında edindiği davranışlara “bağlanma davranışları” adı verilir. Emme, sokulma, bakma, gülümseme, ağlama bebeğin başlıca bağlanma davranışlarıdır. Annelerinin tepki ve özelliklerine göre bebekler de bir tutum sergilerler.

Duyarlı, ulaşılabilir, fiziksel yakınlık gösteren, anlayışlı ses tonuyla konuşan, destekleyici, çocuğun isteklerine olumlu tepkiler veren annelerin çocukları güvenli bağlanma gerçekleştirir. Çevreyi keşfetmeye meraklıdırlar. İlerleyen yaşantılarında sorun çözme konusunda daha sağlıklı çözümler bulur, insan ilişkilerinde daha duyarlı olurlar.

Tutarsız, bazen ulaşılamaz, bazen aşırı müdaheleci, bazen tepkisiz annelerin çocuklarının kaygılı, gergin ve kızgın, iletişimi reddeden ve kolay yatışmayan çocuklar olduğu gözlemlenmiştir.

Soğuk, bebekten gelen yakınlık isteğini reddeden ve beden temasından kaçınan annelerin çocuklarının ayrılıktan etkilenmeyen, kaygılı ve kaçınmacı bir tavır sergiledikleri gözlenmiştir.

Bebeklik döneminde annenin depresyon ya da rahatsızlık geçirmesi sonucu ihmal ve istismara uğrayan çocuklarda ise kararsız ve dağınık bir bağlanma görülür. Örneğin bu bebekler annelerinin yokluğunda onu arar ama anne döndüğünde onu umursamazlar.

Anne çocuğun yaşamındaki ilk koruyucusu, ilk güvendiği ve sevgi aldığı kişidir ve bunlar bebeğin gelecekteki kişiliğini, insan ilişkilerini, özgüvenini önemli ölçüde etkiler.

Özellikle güven ilişkisinin temeli olan 0-1 yaş arası gelişim döneminde masaj, göz teması ve fiziksel yakınlık çok kıymetlidir. Bebeğiniz ağladığında onu sesinizle ve dokunuşunuzla sakinleştirmek, onu beslemek, gazını çıkarmak, ihtiyaçlarına duyarlı olmak bebeğinizde “güvenli bir dünyaya geldim” algısı yaratır.

Bebeğinizi emzirirken ya da beslerken kucağınızda, mümkünse göz teması kurarak ve onunla konuşarak beslemeniz; banyo sonrası ya da uyku öncesi bebek yağıyla masaj yapmanız; gün içinde, özellikle dışarı çıkarken kucağınıza almanız önemlidir. Böylece bebeğiniz dış dünyayla ilişkisini en güvendiği temel olan annesi üzerinden gerçekleştirmiş ve dış dünyanın da güvenilir olduğu algısını kazanmış olur.

Kaynak : http://blog.n11.com/anne-bebek/baglanma-davranislari

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir